Κλιματική Αλλαγή

Γιγάντιες δίνες στους ωκεανούς γεννούν ερωτήματα στους επιστήμονες

Οι επιστήμονες δεν έχουν κατανοήσει ακόμη από που προέρχονται

Αμερικανοί επιστήμονες ανακάλυψαν δύο γιγαντιαίες δίνες στον Ατλαντικό Ωκεανό, στα ανοικτά των ακτών της Γουιάνας και του Σουρινάμ. Η ανακάλυψη θεωρείται συγκλονιστική, διότι αυτό το μέρος του ωκεανού έχει μελετηθεί διεξοδικά και κανείς δεν περίμενε κάτι τέτοιο να εμφανίζεται στην περιοχή.

Το πιο σημαντικό όμως είναι πως κανείς δεν μπορεί να κατανοήσει από πού προέρχονται οι δίνες και τι άλλου είδους εκπλήξεις μπορεί να προκαλέσουν στον επιστημονικό κόσμο.

Σύμφωνα με τον βραζιλιάνο επιστήμονα Guilherme Castellane, οι δύο χοάνες έχουν περίπου 400 χιλιόμετρα διάμετρο και ασκούν σημαντική επιρροή στην κλιματικές αλλαγές που έχουν καταγραφεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών.

“Οι χοάνες περιστρέφονται προς τα δεξιά. Κινούνται στον ωκεανό σαν γίγαντια frisbees, σαν δύο δίσκοι που ρίχνονται στον αέρα. Η περιστροφή λαμβάνει χώρα με ρυθμό ενός μέτρου ανά δευτερόλεπτο, η ταχύτητα είναι αρκετά μεγάλη σε σύγκριση με την ταχύτητα των θαλάσσιων ρευμάτων ενώ στα σύνορα με τις χοάνες δημιουργείται κυματισμός ύψους περίπου 40 εκατοστών” είπε ο Castellane.

Ακόμη και κατά τη διάρκεια των ξηρών μηνών, όπου η κίνηση των ωκεάνιων ρευμάτων και η ροή του Αμαζονίου ισορροπούν, οι χοάνες δεν εξαφανίζονται. Ως εκ τούτου, η φύση των χοανών δεν εξαρτάται από τη ροή του νερού το οποίο φέρνει στον ωκεανό ένα από τα μεγαλύτερα ποτάμια του κόσμου. Το φυσικό φαινόμενο που δημιουργεί τις δίνες είναι ακόμα άγνωστο στη σύγχρονη επιστήμη.

Ως γεγονός, το φαινόμενο των γιγαντιαίων δινών δεν είναι νέο στην επιστήμη. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι κρατήρες ή οι δακτύλιοι –όπως τους αποκαλούν οι επιστήμονες– σχηματίζονται ως αποτέλεσμα των λεγόμενων κάθετων ρευμάτων. Τα ρεύματα αυτά εμφανίζονται λόγω των διαφορών στην πυκνότητα του νερού που εμφανίζονται λόγω της διαφοράς της θερμοκρασίας των στρωμάτων του νερού. Είναι κοινό μυστικό ότι το κρύο νερό είναι παχύτερο και βαρύτερο έτσι ώστε να κινείται προς τα κάτω – κάτω από τις μάζες του θερμού νερού το οποίο είναι ελαφρύτερο. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο τα θερμά ρεύματα στους Ωκεανούς ρέουν πιο κοντά στην επιφάνεια, ενώ τα ψυχρότερα ρεύματα ρέουν πιο κοντά στον πυθμένα.

Ωστόσο, η κίνηση του νερού δεν μπορεί να εξαρτάται πάντα από τη διαφορά της θερμοκρασίας της στήλης του νερού. Η διαφορά της αλατότητας μπορεί επίσης να είναι ένας λόγος. Ο μηχανισμός είναι και εδώ ο ίδιος. Η πυκνότητα του πιο αλμυρού νερού είναι μεγαλύτερη, το νερό αυτό είναι βαρύτερο και κινείται προς τα κάτω, πιέζοντας το λιγότερο αλμυρό νερό προς τα πάνω. Αυτό το είδος της κάθετης ανάμιξης εμφανίζεται συχνά στους τροπικούς, διότι οι υψηλές θερμοκρασίες οδηγούν στην εξάτμιση του νερού από την επιφάνεια. Το αλάτι δεν εξατμίζεται με το νερό και παραμένει στον ωκεανό αυξάνοντας το επίπεδο της αλατότητας στο ανώτερο στρώμα του νερού το οποίο με την σειρά του βυθίζεται ανοίγοντας τον δρόμο προς την επιφάνεια σε λιγότερο αλμυρά ύδατα από τα βάθη του ωκεανού.

Τέτοιες κάθετες κινήσεις του νερού δημιουργούν γιγαντιαίες δίνες. Οι δίνες με δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιόμετρα σε διάμετρο μπορούν να διαρκέσουν για μήνες ή ακόμη και χρόνια, λένε οι επιστήμονες. Η κατακόρυφη κίνηση των υδάτων είναι μια αργή διαδικασία. Γιατί όμως οι δίνες υπάρχουν για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα; Αυτό είναι εν μέρει αποτέλεσμα της επίδρασης του μαγνητικού πεδίου της Γης. Επιπλέον, το θαλασσινό νερό περιέχει πολλά φορτισμένα ιόντα – Na και Cl για παράδειγμα – με αποτέλεσμα τα μόρια του νερού να είναι δίπολα που φορτίζονται και θετικά και αρνητικά.

Κάθε δίπολο ξεκινά να περιστρέφεται, όταν κινείται στο μαγνητικό πεδίο. Ένα θαλάσσιο δαχτυλίδι συγκεντρώνει εκατομμύρια δισεκατομμυρίων μορίων από κοινού. Γι ‘αυτόν τον λόγο η γιγάντια κυκλική περιστροφή που ξεκίνησε από την κατακόρυφη κίνηση του νερού, μπορεί να διαρκέσει για μήνες ή και χρόνια. Τα ιόντα ενισχύουν επίσης τα θαλάσσια δαχτυλίδια. Το Na και το Cl φορτίζονται και η κίνησή τους στο μαγνητικό πεδίο της Γης έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση της κυκλικής κίνησης.

Δεν αποκλείεται τα αίτια για την εμφάνιση των δινών στα ανοικτά των ακτών της Νότιας Αμερικής να είναι τα ίδια όπως και σε άλλα μέρη του κόσμου. Οι επιστήμονες μελετούν τώρα την επίδραση αυτών των γιγάντιων χωνιών στο κλίμα της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής. Τέτοιες δίνες επηρεάζουν την ατμόσφαιρα και σχηματίζουν κυκλωνικές αέριες μάζες. Μπορούν επίσης να επηρεάσουν την κίνηση αερίων μαζών που έχουν σχηματιστεί σε άλλα μέρη. Προς το παρόν πάντως, οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν πώς οι δίνες αυτές μπορούν να επηρεάσουν το κλίμα της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής.

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Close