Οικονομία

Δέκα χρόνια Κρίση. Μήπως μάθαμε τίποτα ;

Ανάλυση - άποψη

Σχεδόν δέκα χρόνια έχουν περάσει από τότε που η χώρα μας μπήκε σε φαύλο κύκλο αναπροσαρμογών περιπετειών και υφέσεων μετά την άνευ όρων χρεοκοπίας του 2008. Μια κρίση που είχε σαν αποτέλεσμα η Ελλάδα να μπεί στην μεγαλύτερη οικονομική περιπέτεια από την μεταπολίτευση και έπειτα.

Στοχασμοί

Θα πρέπει ίσως να δούμε πρώτα τι είχε συμβεί μέχρι να φτάσουμε ως εκεί αλλά γι’αυτό έχουν γραφτεί δεκάδες αναλύσεις σε διεθνείς βιβλιογραφίες και έχουν αναλυθεί όλα εκτενώς. Οι μόνοι που δεν γνωρίζουμε, δεν τολμάμε να ξεστομίσουμε εδώ στην Ελλάδα, δεν θέλουμε να συζητήσουμε τι ακριβώς είχε συμβεί αδερφέ και φτάσαμε έως εκεί, είμαστε εμείς. Μάλλον δεν μας αρέσει να το ζούμε και να το ακούμε παράλληλα.

Φυσικά το πιο βολικό είναι να πούμε ότι το σαθρό πολιτικό σύστημα καταχραζόταν όλα τα χρήματα, κοινώς τα έκλεβε κάτι που δεν είναι 100 % αληθές. Επίσης φαίνεται να μην είναι επιστημονικά σωστό ή αριθμητικά βάσιμο. Είναι σωστό όμως πολλές φορές λαϊκίστικα να λες ότι για όλα φταίνε οι κλέφτες. Το χρησιμοποιούνε όλοι οι λαϊκιστές, αλλά από την άλλη και οι χαρτοπαίκτες που λένε πολλές φορές πως φταίει η κακή τους τύχη. Οι λαϊκιστές βέβαια το έλεγαν και στο παρελθόν. ΄Αλλωστε εθνικο-λαϊκιστές από το παρελθόν μας έχουν διδάξει οτι είναι βολικό να εφευρίσκεις εχθρούς. Φταίνε…  οι κακοί εβραίοι, το σύστημα, ο σιωνισμός, ο κουμουνισμός, φταίνε οι αγγλοσάξωνες, φταίει το Facebook. Οι λαϊκιστές για να αλλάξουν μια κακή κατάσταση στην χώρα τους επίσης τα ρίχνουν σε άλλες χώρες, βλέπε τον γείτονα στην ανατολή. Κάπως έτσι λαϊκιστές στην χώρα μας έπεισαν ότι όλοι είναι ίδιοι, ότι όλοι είναι σάπιοι αλλά όταν έρθουν αυτοί θα γίνει το μαγικό να φύγουν όλα τα κακά. Ίδιο ψέμα και εδώ στην Ελλάδα. Ιστορικά ισοδύναμο βέβαια σε μια άλλη αριστερόστροφη και φυσικά άπειρα φασιστική λογική ότι μόνο εμείς είμαστε οι καθαροί πολιτικοί και μόνο εμείς είμαστε οι εκλεκτοί από τον κυρίαρχο λαό να κάνουμε το σωστό. Φταίνε οι προηγούμενοι κλέφτες. Φταίει το παλιό κτλ κτλ. Εκφράσεις επικίνδυνες, πολύ επικίνδυνες.

Παιχνίδια ..εξουσίας χωρίς πολιτική ωριμότητα

Με το να αφορίζεις όλη την πολιτική τάξη φυσικά παίρνεις την εξουσία αλλά όχι το δικαίωμα να διεκδικείς την επικίνδυνη θέση του σωτήρα. Εάν υπήρχε “πολιτική ωριμότητα” θα είχαμε βγεί από την κρίση με ψηλά το κεφάλι χωρίς ψέμματα πολλά χρόνια τώρα. Και θα είμαστε περήφανοι ότι μπορέσαμε να λύσουμε το πρόβλημα με απλή μαθηματική – επιστημονική – πολιτική λύση. Το πρόβλημα δεν το διώχνει ένας ψεύτης, αλλά η λύση που σου προτείνει ένας ρεαλιστής. Εμείς ψάχναμε έναν ψεύτη να μας παραμυθιάσει, όχι μια λύση. Εμείς επιδιώκαμε να καθυστερήσουμε, να μηδενίσουμε την λύση και γουστάρουμε γενικότερα τους σωτήρες. Ο Έλληνας έχει την τάση να φαντασιώνει ότι θα κερδίσει το τζόκερ. Είμαστε της εύκολης λύσης. Δείγμα φυσικά της πολιτικής ανωριμότητας της κοινωνίας μας και όχι της εξυπνάδας. Δεν πειράζει περάσαν 10 χρόνια, ίσως έχουμε βάλει μυαλό πλέον, ίσως όχι.

Οι άλλοι και εμείς- α’ μέρος.

Ο κόσμος έξω από την χώρα μας τρέχει. Τρέχει με 1000, δημιουργεί. Λέγαμε οτι η Ευρώπη είναι ουραγός στην παγκόσμια ανάπτυξη. Μας άρεσε αυτό! Χαχαχαχα, να τώρα 2.4 %  η ανάπτυξη το 2017 στην Ευρώπη. Όλος ο πλανήτης τρέχει με ταχύτητα φωτός στο μέλλον και εμείς παρακαλάμε να φρενάρει για να δικαιωθούμε λαϊκίστικα ότι όλα τα επώδυνα μέτρα ήταν μάταια, ότι υπήρχε εύκολη λύση, ότι πήραμε ένα χάπι που ήταν άδικο, ότι μας δηλητηρίασαν, ότι μας ελέγχουν. Τόσος φθόνος για την πρόοδο. Και το αστείο που παρουσιάζαμε το μοντέλο της Βενεζουέλας σαν την λύση, εκεί που σφάζονται έξω από τα σούπερ μάρκετ.

Σπατάλες και κακές λύσεις.

Εδώ μιλάμε για πολλά δις βλακείας. Κάντε όποιον υπολογισμό θέλετε. ‘Απειρα τα λεφτά που σπαταλήθηκαν πριν την κρίση, είχαμε τις ευκαιρίες μας και τις χάσαμε αφού ανακυκλώθηκαν σε αντιπαραγωγικά κομμάτια της οικονομίας στις λάθος επενδύσεις, σε φαγοπότια, δημιουργώντας φυσικά ελλείμματα. Αυτό ήταν το πρόβλημα τότε και όχι οι κλέφτες. Οι κλέφτες υπήρξαν και έπρεπε να είναι φυλακή, αλλά μεταξύ μας αυτό είναι και λίγο θεωρητικό. Υπάρχουν κάποιοι που είναι και πάλι έτοιμοι να βάλουν το χέρι στο μέλι. Είμαστε σε θέση να τους βρούμε; Ο τρόπος που μοιράζουμε τους πόρους μας ακόμη και σήμερα έχει ακόμη θέμα, εκεί είναι το βαθύ πρόβλημα. Ξεκινάει από τα καλά τα χρόνια. Ο κύριος όγκος των χρημάτων στα χρόνια της ανάπτυξης έγινε τούβλα και ρόδες. Τα πρώτα είναι πλέον εκεί αλλά δεν μας ανήκουν 100 % ενώ τα δεύτερα μας τελείωσαν. Η Ελληνική πολιτική σκηνή αποφάσισε, αντιστρέφοντας πλέον την διαδικασία με τον άσχημο τρόπο, με τρόϊκες, μνημόνια και ότι λογής ηλιθιότητα βαπτίσαμε σαν “κακή λύση” να βάλει κάθε τούβλο στην θέση του, έχει γίνει δουλειά, αλλά έχει γίνει με λάθος τρόπο, πήρε χρόνια, έγινε με το ζόρυ. Αυτό ήταν όμως η λογική τροπή των πραγμάτων, μια φυσική εντροπία που έρχεται να αποκαταστήσει την ισορροπία αλλά εμείς συνεχίζουμε να λέμε ψέμματα, να μην βλέπουμε το πρόβλημα που έχει να κάνει με την λειτουργία του συστήματος και το πλάνο. Όλα τα τούβλα θα πρέπει να επιστραφούν πίσω στους δανειστές με κάθε τρόπο. Εμείς διαλέγουμε με τον ΕΝΦΙΑ. Εμείς το επιλέξαμε ήταν ο εύκολος φόρος δεν μας είπαν ότι πρέπει να επιστρέψουμε τούβλα ( ενοίκιο για το σπίτι μας ). Θα μπορούσαμε να επιστρέψουμε φόρους από την παραγωγή, όπως λάδι, τουρισμό, βιομηχανική παραγωγή, τρόφιμα, τεχνολογία. Σαν κοινωνία επιλέγουμε τον ΕΝΦΙΑ. Είναι η περιουσία που έχουμε συσωρεύσει με την μορφή δανείων και τώρα την επιστρέφουμε πίσω. Τίποτα δεν χαρίζεται σε αυτόν τον κόσμο, αλλά πάντα θα κρινόμαστε για το πως πληρώσαμε τον λογαριασμό.

Πλέον σαν κοινωνία έχουμε δημιουργήσει ένα κλειστό κύκλωμα οικονομίας που φαντάζει υγιές αλλά δυστυχώς δεν είναι. Αυτήν την στιγμή αυτό το κλειστό κύκλωμα οικονομίας δεν είναι ούτε όπως μια κανονική και κερδοφόρα επιχείρηση. Δεν είναι  καν το απλό σύστημα έσοδα – έξοδα – τόκοι = πλεόνασμα. Είναι μια περίεργη αντιπαραγωγική μηχανή που τρώει πλέον τις σάρκες της. Είναι άδικα κατανεμημένη και τρέφει πάλι τις ίδιες παθογένειες με το παρελθόν. Είναι άρρωστη και θέλει να κλείσει κάθε υγιή επιχείρηση στραγγαλίζοντας τον τελευταίο πόρο που απομένει μοιράζοντας επιδόματα με την μορφή κοινωνικού πλεονάσματος. Καμία φαντασία, που σε τέτοιο βαθμό δεν το περίμενα. Γιατό μας πήρε δέκα χρόνια.

Οικονομιά – φυλακή

Μα θα πει κάποιος πιάσαμε ένα τρομερό πλεόνασμα 4.2 % αυτή η κυβέρνηση ναι το κατάφερε. Ναι έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια φρικαλαία οικονομία τύπου Τζωρτζ Όργουελ η οποία μετασχηματίζει κάθε υγειή οικονομικό πόρο πριν πεθάνει και σβήσει σε ένα χρήσιμο για το σύστημα πλεόνασμα. Χρήσιμο για να εκβιάσει την κοινωνία δίνοντας κατά περίσταση πόρους από αυτό το τεράστιο κομματικό αποθεματικό. Ηγέτης που ληστεύει τους πολίτες για να κρατηθεί στην εξουσία. Εμείς είμαστε οι καμικάζι πιλότοι που θυσιαζόμαστε στον οικονομικό βωμό του διεστραμένου οικονομικού σχεδίου τους για να κερδίσουν χρόνο πάνω στην εξουσία κάνοντας τον κάθε Έλληνα όλο και πιο φοβισμένο για το αύριο. Βλέπεις πλέον φοβάσαι ότι μπορεί να χάσεις την δουλειά σου, γιαυτό δεν μιλάς. Εάν την χάσεις τελείωσες. Είναι τόσο σαρωτική αυτή η κίνηση που μιλάμε για πλεόνασμα 7 ολόκληρων δισεκατομμυρίων ευρώ όταν ψάχναμε 50 και 100 εκατομμυριάκια για να περικόψουμε από κάθε τι που έχει περικοπεί όλα αυτά τα χρόνια και γινόταν λαϊκή επανάσταση. Δηλαδή έχουν καταφέρει να τους περισσέψουν αυτά τα λεφτά, εύγε σας. Είναι μια οικονομία – φυλακή. Με φόρους εξωφρενικούς, με άδικη μοιρασιά, με βαθύ κομματικό στρατό για να μοιράζει τις δουλειές. Ο ίδιος στρατός ετοιμάζει την υπέρτατη οικονομική σύγκρουση με την ελευθερη οικονομική σκέψη ώστε να βγει για πάντα νικητής. Θέλει απλά χρόνο και προσπαθεί να κερδίσει χρόνο. Ματώνει όλη την οικονομία με πλεόνασμα φρίκη, ώστε να χρησιμοποιήσει το τελευταίο του χαρτί. Θα προσπαθήσουν να λαδώσουν την οικονομία, να μας καλοπιάσουν με λάδωμα. Με λίγα λόγια θα προσπαθήσουν να μας πείσουν όλους και μαζί κυριότερα τον σάπιο πολιτικό στρατό τους για να παίξουν το τελευταίο χαρτί, γιατί δεν έχουν κάποια καλύτερη ιδέα. Είναι άκληροι πολιτικά και παίζουν την τελευταία κίνηση τους.

Ας πρόσεχες Έλληνα που έδωσες την καπιταλιστική φερράρι σε συνδικαλιστές. Έχτισες τόσα χρόνια ένα οικονομικό θαύμα και αντί να κάνεις ρεκτιφιέ στην χαλασμένη μηχανή το έκαψες ολόκληρο. Έδωσες ακριβό παιχνίδι σε λάθος χέρια. Δεν ξέρουν να παίζουν με τέτοια. Τόσα χρόνια πολλοί μας φυλακίζουν οικονομικά χωρίς να το πάρουμε πρέφα, είτε είναι στην εξουσία είτε όχι, μέσω συνδικαλισμών, απεργιών και τα συναφή.

Την ώρα που οι άλλοι Ευρωπαίοι έχτιζαν τις προυποθέσεις για τον ευρύτατο μέγιστο κύκλο οικονομικής ανάπτυξης που εμείς χάσαμε επενδύοντας στην νέα τεχνολογία κάνοντας τις κρατικές δομές σύγχρονα εργαλεία που δουλεύουν για να ενισχύουν τις επενδύσεις και την επιχειρηματικότητα, εμείς είμασταν εγκλωβισμένοι σε ένα σαθρό οικονομικό μοντέλο που δεν είχε κανέναν άλλο σκοπό από το να καταναλώνει όλους τους πόρους, χτίζοντας την Ελλάδα από άκρη σε άκρη με βίλες, αγοράζοντας ολόκληρα κομβόι από γερμανικά πολυτελή αυτοκίνητα και καταναλώνοντας σε ξένα προιόντα υψηλής αξίας και χλιδής, ρούχα, καταναλωτικά αγαθά, τηλεοράσεις κτλ κτλ.

Οι άλλοι και εμείς – β’ μέρος

Μάλιστα μάθε πως υπάρχουν λαοί που συσσώρευσαν 1000 δίς – 1 τρίς, για τις επόμενες γενεές, την ώρα που εσύ έσπαγες πιάτα στην Μύκονο και φώναζες: εδώ τα σπάμε βλάκες Ευρωπαίοι. Βλέπε Νορβηγία με το δημόσιο επενδυτικό ταμείο για τις μελλοντικές γενεές. Την ίδια ώρα εμείς καταναλώναμε αμείλικτα ή εκλυπαρούσαμε για βοήθεια από κάθε χώρα του πλανήτη αργότερα. Μα καλά δεν διάβασες τον μύθο του Αισώπου ποτέ βρε Έλληνα με το μεργμύγκι και το τζιτζίκι;

Γνωστά όλα αυτά, φυσικά. Δεν παραγόταν τίποτα σε αυτήν την χώρα, ακόμη και το λάδι ή τους χυμούς έπρεπε να το στείλουμε έξω να εμφυαλωθούν για να τα φέρουμε ξανά μέσα στην Ελλάδα. Ίσως φαίνεται υπερβολικό αλλά τότε δεν υπήρχε η ανάγκη για παραγωγή γιατί εμείς αναπτυσσόμεθα. Υπήρχαν φωνές που έλεγαν ότι χρειάζεται μάζεμα. Ότι πρέπει να αλλάξει το παραγωγικό μοντέλο. Ότι πρέπει να αυξήσουμε τις εξαγωγές και να μειώσουμε τις εισαγωγές. Ότι πρέπει να παράγουμε σύγχρονα ποιοτικά προιόντα με ονομασία προέλευσης. Αλλά αυτές οι φωνές βαπτίσθηκαν νεο-φιλελεύθερες. Όχι απλά λογικές. Τι λαός είμαστε πια. Μόνο το τομάρι μας μας νοιάζει. Κρίμα. Φυσικά το εύκολο ήταν καλύτερο. Διορισμοί, εύκολες δουλειές, κρατικοδίαιτες προσλήψεις και όλα καλά. Είμασταν μια χώρα που παρήγαγε διασκέδαση σε ξενυχτάδικα καθώς και άπειρη τεμπελιά. Μην θυμώνεις, κανένας δεν σε λέει τεμπέλη. Μπορεί να δουλεύεις σήμερα σαν τρείς Ευρωπαίους. Γιατί χαζούλη έλληνα, την ώρα που εσύ ψήφιζες λάθος άτομα, οι άλλοι θέσπιζαν με νόμο το εξάωρο διότι αποφάσισαν ότι με 6 ώρες εργασίας παράγουν περισσότερο. Βλέπε Δανία. ‘Η ότι με την θέσπιση κατώτατου μισθού κοντά στα 2500 ευρώ που ώριμοι λαοί είπαν όχι, βλέπε Ελβετία ( σε ανοιχτό δημοψήφισμα παρακαλώ ), θεώρησαν ότι θα βλάψουν την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας τους και σε βάθος χρόνου το βιωτικό επίπεδο της χώρας τους.

Ενα παιδί που δεν ωριμάζει

Φυσικά κάποιοι κάθονταν όταν εσύ δούλευες, αλλά κανένας δεν είναι χαφιές στην χώρα αυτή. Θα πέσουμε όλοι μαζί. Την ευκολία των δανεικών την έζησες και εσύ και εγώ και όλοι, κάποιος τα πλήρωσε κάποιος όχι. Αλλά μην στεναχωριέσαι κανένας δεν χάνει εδώ αφού στο τέλος θα πληρώσεις και για αυτούς που δεν πληρώνουν. Μάλιστα το γεγονός ότι δανειζόμασταν και αντί τα δανεικά να τα επενδύουμε ώστε να φρενάρουμε αυτήν την κατηφόρα, δεκάδες μάντρες αυτοκινήτων ξεφύτρωναν κάνοντας τον κάθε Έλληνα σείχη χωρίς να μπορεί κανένας να σηκώσει το βάρος. Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι οι Ελλάδα μοιάζει ένα παιδί που δεν έχει ωριμάσει. Πάντα ψάχνει προστάτες αλλά σπάνια την λύση στα προβλήματα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Close