Άμυνα και τεχνολογία

Μακεδονία: ο “Ελληνισμός στα πέρατα του κόσμου”, μια δόση ιστορίας…

Η αντίθεση μας σε αλλαγή της ιστορίας. Σκόπια για πάντα

Όταν ξεκινάς να γράφεις για την Μακεδονία, τον Μέγα Αλέξανδρο, για τον Ελληνισμό στα πέρατα του κόσμου, γράφεις την ιστορία που δεν έχεις μάθει μόνο εσύ αλλά όλος ο Δυτικός πολιτισμός. Και σίγουρα δεν ξέρεις από που να ξεκινήσεις.

Ήταν οντως Μέγας. O Μέγας Αλέξανδρος ;
356 π.Χ. – 323 π.Χ.

Η ιστορία λέει ναι, το ίδιο αναγνωρίζει και ο παγκόσμιος πολιτισμός.

Ο Μέγας Αλέξανδρος λοιπόν ήταν ο Έλληνας εκείνος που υλοποίησε τον ύψιστο ελληνικό αλλά και παγκόσμιο σκοπό. Αυτό το σκοπό με τον οποίο είχαν μεγαλώσει γεννεές και γενεές Ελλήνων και που ήταν το πέρασμα τους στην Ανατολή. Πολλοί το είχαν χαρακτηρίσει αναγκαίο στρατηγικό χτύπημα στην τεράστια Περσική αυτοκρατορία έτσι ώστε να μην επαναληφθεί επιδρομή τους στις πόλεις-κράτη.

Ο Αλέξανδος όμως με το όραμα του έκανε αυτό το πέρασμα μια νέα διάσταση. ‘Εκανε τον σκοπό αυτό να φαντάζει μικρός μπροστά στον τελικό απόηχο της συνολικής του διαδρομής που ήταν το πέρασμα από την εποχή της Κλασσικής περιόδου στην Ελληνιστική.

Επιπλέον θα μπορούσε να πει κάποιος ότι αυτό είναι και το πέρασμα από μια εποχή πολιτιστικής και επιστημονικής γέννησης. Δηλαδή, το πέρασμα απο ενός κλειστού τύπου Ελληνικού πολιτισμού στην εποχή της παγκοσμιοποιημένης γνώσης αλλά και της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ του Ελληνικού πολιτισμού και της Ανατολής.

Η πρώτη μεγάλη Παγκοσμιοποίηση.

Κανονικά οι Έλληνες θα έπρεπε να είμαστε συνηθισμένοι και γιατί όχι να καυχιόμαστε για την πρώτη μεγάλη παγκοσμιοποίηση. Γιατί η πραγματικότητα είναι αυτό που ζούμε τώρα έχει επαναληφθεί στο ιστορικό μας παρελθόν. Όμως η μνήμη έχει ατονίσει. Εμάς που κάναμε την πρώτη μεγάλη παγκοσμοιοποίηση, την πολιτισμική παγκοσμιοποίηση από την Ελλάδα στα πέρατα του τότε γνωστού κόσμου μας τρομάζουν σήμερα τέτοιες λέξεις… Χμ, φυσικά και μας τρομάζουν…

Θα πει κανείς οτι γίναμε μια μικρή χώρα που μόνιμα πλέον παλεύει για την επιβίωση της. ‘Ενα μικρό έθνος ξεπεσμένο από ηγεσίες ατιμωτικά μικρές. ‘Ενα έθνος τρομαγμένο από τις αλλεπάλληλες καρπαζιές της ιστορίας αλλά και του προσωπικού φορτίου που κουβαλάμε πλέον σαν προσωπικότητες ο καθένας μας ξεχωριστά.

Μας τρομάζει το μέγεθος που είχαμε και το μέγεθος που έχει απομείνει και κάνουμε τα πάντα για να μειώσουμε το άγχος και το βάρος. Το κάνουμε μοιράζοντας δεξιά και αριστερά το παρελθόν μας.

Ο δρόμος που ακολούθησε ο Αλέξανδρος.

Ο Μέγα Αλέξανδρος βασικά ήταν εκείνος που δανείστηκε όλο τον ανθό του έμψυχου δυναμικού της τότε Ελληνικής πολιτισμικής κληρονομιάς. Δανείστηκε όλα τα μυαλά όλη την ουσία από τον Ελλαδικό χώρο και την διέχυσε μέχρι πέρατα του τότε γνωστού κόσμου. Φυσικά η διαδρομή είχε αρκετές παρενέργειες περισσότερο θετικές, απογειώνοντας τον ανθρώπινο πολιτισμό. Ο Αλέξανδρος στο σενάριο που πεθαίνει γίνεται ο σπόρος για την Ελληνιστική περίοδο και την πτώση του Ελληνικού πολιτισμού. Ενώ αργότερα με την Ρωμαική αυτοκρατορία πάλι σαν δούρειος ίππος επανέρχεται και κυριαρχεί μέσα στην αυτοκρατορία, ρέει άφθονο το ελληνικό αίμα. Έτσι αργότερα θα δώσει άλλα χίλια χρόνια πολιτισμικής ολοκλήρωσης με την Βυζαντινή αυτοκρατορία.

Ο νεαρός Αλέξανδρος έδωσε σαφέστατη επιτάχυνση στην επιστήμη, στα γράμματα, στις τέχνες. Έδωσε απεριόριστους πόρους στον Ελληνισμό ο οποίος μεγαλούργησε πλέον σε άλλη διάσταση και έκανε όλη την Ανατολή ένα με την Δύση. Έσωσε λαούς από την τυραννία της Περσικής αυτοκρατορίας και αγαπήθηκε στα πέρατα του κόσμου. Ποιός ξέρει. Ισως ο κόσμος να ήταν διαφορετικός εάν δεν είχε πεθάνει ο Αλέξανδρος στα 32 του.

Αλλά ο Αλέξανδρος έφτασε μέχρι εκεί που κανένας άλλος δεν θα είχε φτάσει. Πέθανε νέος και η χώρα του ήταν η Μακεδονία. Σας θυμίζει κάτι όλο αυτό;  Χμ… μια ιστορία που διαδραματίζεται στα Βαλκάνια το 2018 με πρωταγωνιστές δύο ηγέτες που προσπαθούν μήπως και αλλάξουν την ιστορία. Τι θα έλεγε ο Αλέξανδρος ή ο Αριστοτέλης εάν ζούσαν… για τον Ζάεφ. Δεν θα ρωτήσω για εμάς ή την ηγεσία… Δεν είμαι ακραίος. Είναι η ιστορία που διδάσκεται στην Αμερική, στα καλύτερα πανεπιστήμια. Όλοι θα ακούσουν ότι κάποτε οι Ελληνες ήταν αυτοί που ώθησαν τον άνθρωπο ένα βήμα πιό μακριά, αλλά οι ίδιοι πούλησαν αυτήν την κληρονομιά στο κρατίδιο των Σκοπίων.

Άλλη μια δόση ιστορίας.

Όμως η ιστορία δεν ξεκίνησε ακριβώς με την κορύφωση του τέλους, αλλά με το όραμα της αρχής. Το όραμα ήταν του Φίλιππου του πατέρα του Αλέξανδρού. Μπορεί να πει κάποιος ιστορικός ότι ο Φίλιππος υπήρξε ένα άτομο με πολύ λιγότερη ακτινοβολία από τον γιό του. Ωστόσο έθεσε τις βάσεις για την μεγάλη αυτή προσωπικότητα, τον Αλέξανδρο. Εάν ο Φίλιππος είναι η Μακεδονία τότε ο Αλέξανδρος είναι ο κόσμος όλος.

Τι έκανε ο Φίλιππος της Μακεδονίας ;


Πρώτον ολοκλήρωσε την στρατιωτική  εκπαίδευση από έναν αγροτικό πληθυσμό Μακεδόνων σε έναν ανίκητο στρατό που όμοιο του δεν είχε γνωρίσει μέχρι ο τότε κόσμος.

Η Φάλαγγα πλέον ξέφυγε από την απλή χρήση της με τους σχηματισμούς, την  στρατηγική επικυριαρχία, την υλική υπεροπλία και πήγε ένα βήμα παραπέρα. Με την χρήση της σάρισσας και την ολοκλήρωση της χρήσης του ιππικού σαν όπλο διάσπασης των γραμμών του αντιπάλου  ο Αλέξανδρος πλέον είχε έτοιμη την μονάδα μάχης για να κατακτήσει όλη την Περσική Αυτοκρατορία.

Σε αυτό ο Φίλιππος δεν ήταν μόνος. Είχε ένα επιτελείο προερχόμενο από την παλιά σχολή του πεζεταίρων Μακεδόνων. Ταυτόχρονα ο Φίλιππος με όραμα ζωντανό έχτιζε την νέα αριστοκρατία και αριστία νέων που με ζήλο και επιμονή προετοιμάζονταν να γίνουν ο μηχανισμός της εκστρατείας. Οι νέοι αυτοί ήταν όχι μόνο σωματικά εύρωστοι αλλά και πνευματικά καλλιεργημένοι.

Η εκστρατεία αυτή δε μπορεί παρά να χαρακτηριστεί η πλέον πολύπλοκη. Η συγκεκριμένη επιχείρηση/ εκστρατεία υπήρξε απίστευτα απαιτητική τόσο σε άποψη τροφοδοσίας, διοίκησης όσο και επιτελικής οργάνωσης πολεμική μηχανής που όμοια δεν έχει γνωρίσει ξανά κανένα κράτος. Μια Μακεδονία, στο μέγεθος της γνωστής περιφέρειας που έχει και σήμερα στην χώρα μας, κατάφερε την εποχή εκείνη να φτάσει στα πέρατα του κόσμου. Και τα κατάφερε με την μετατροπή του στρατού από μονάδα εκστρατείας σε κινητή αυτοκρατορία.

Ο Φίλιππος παρόλο που δεν ήταν πνευματικά καλλιεργημένος είχε την ενόραση και τον ζήλο να δώσει αυτή τη ευκαιρία για πνευματική ανόρθωση στην νεολαία της χώρας του και φυσικά στο γιό του. Γι’ αυτό και κατάφερε να φέρει στο βασίλειό του σαν δάσκαλο τον Αριστοτέλη. Αυτός έφτιαξε με τη σειρά του μια νέα σχολή και καθημερινά εξασκούσε τον νού και το πνεύμα των νέων της χώρας δίνοντας τους έμνευση για το μακρινό και το νέο.

Στην ουσία ο Αριστοτέλης λειτούργησε σαν καθοδηγητής για το εγχείρημα μένοντας έξι χρόνια στην βασιλική αυλή. Όταν ρωτήθηκε από τον Φίλιππο “τι θα διδάξεις πρώτα στους νέους, μαθηματικά άλλες επιστήμες;” αυτός αποκρίθηκε: “πρώτα θα τους μάθω να σκέφτονται και μετά επιστήμες”. Ένας τέτοιος δάσκαλος – παγκοσμίου κλάσης – φυσικά και μπορεί να βγάλει νέους με την ψυχική δύναμη ανθρώπων που αργότερα θα πλαισιώνουν το επιτελείο του Αλεξάνδρου.

Η μητέρα του Αλεξάνδρου επίσης έθεσε τις βάσεις για την μυστικιστική και αδάμαστη προσωπικότητα του Αλεξάνδρου, ο οποίος ναι μεν θαύμαζε τον πατέρα του αλλά προσπαθούσε και ήθελε πάντα να τον ξεπεράσει.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το πέτυχε αυτό ο Αλέξανδρος από πολύ νωρίς. Ήταν όταν δάμασε τον ατίθασο γνωστό άλογο που έφερε ένας Θεσσαλός έμπορος στην βασιλική φρουρά ονόματι στην συνέχεια ως “Βουκεφάλα¨. Έτσι ο Αλέξανδρος ντρόπιασε όλους, ακόμα και τον ίδιο τον Φίλιππο, με την ευκολία που το κατάφερε. Ο νεαρός Αλέξανδρος κατάφερε να δαμάσει το άλογο παρατηρώντας – ως σωστός μαθητής του Αριστοτέλη – ότι αυτό τρομάζει από τη σκιά του. Με απλότητα στην επίλυση κάθε γρίφου η προβλήματος, αργότερα θα λύσει τον γόρδιο δεσμό, απλά κόβοντας με το σπαθί το σκοινί. Ενώ όταν επιμόνα ζήτησε χρησμό από την μάντισα που δεν έδινε αυτό που ζήταγε ο Αλέξανδρος  η μάντισα του αποκρίθηκε “εσένα κανένας δεν μπορεί να σου αντισταθεί”. Της απαντάει έξυπνα, ότι δεν θέλει άλλο χρησμό, γιατί ήδη τον έδωσε.

Σε πολλές φάσεις ο Αλέξανδρος μας δείχνει ότι ήταν μια εξαιρετική ευφυής προσωπικότητα. Ένας άνθρωπος που είχε αισθητήρια και αντίληψη πέρα από την εποχή του. Είχε όρεξη, νέες ιδέες, το αίσθημα της δικαιοσύνης, όραμα, δημιουργικότητα, γενναιότητα, εγωκεντρισμό. Είχε επιπλέον στρατιωτική και στρατηγική υπεροχή σε σχέση με οποιαδήποτε αντίπαλο.

Μπορούμε να χαρίσουμε όλη αυτήν την ιστορία;

Εάν έχεις διαβάσει την ιστορία την νιώθεις στο πετσί σου την δαμάζεις. Έχεις μεγαλώσει με όλες αυτές τις ιδέες από μικρό παιδί. Πως μπορείς να την χαρίσεις σε κάποιον που θεωρεί ότι έχει το δικαίωμα να την οικειοποιηθεί; Και γιατί να το κάνεις στο κάτω κάτω ;

Η χρήση αυτής της ιστορίας δεν ανήκει σε μια χώρα που οι κάτοικοι της εμφανίστηκαν το 550 μ.χ. Σε καμία περίπτωση η γεωγραφία δεν μπορεί να χαρακτηρίζει την ονομασία μιας εθνότητας. Εάν είσαι Σλάβος θα πρέπει να παραμείνεις Σλάβος αφού αυτό είσαι.

Γεωγραφικά η περιοχή ήταν ιστορικά γνωστή ως Παιονία. Ήταν ο λαός που πολέμησε ο Φίλιππος και ενσωμάτωσε στην αρχική Μακεδονία με πρωτεύουσα την Πέλλα όχι τα Σκόπια. Που είναι όμως το παράδοξο διαλέγεις ένα όνομα που είναι brand name. Η δε Μακεδονία στην ιστορική εποχή που αναφερόμαστε ήταν παράκτιο κράτος. Οι προεκτάσεις της μπορεί ναι μεν να είναι και στην περιοχή της Παιονίας αλλά και η πληθυσμιακή συγκέντρωση της την αρχαιότητα σε αυτήν την βόρεια περιοχή ήταν μηδαμινή. Γιατί λοιπόν να δώσουμε αυτήν την ονομασία με μια συμφωνία που κανένας δεν θέλησε από την πλευρά των Ελλήνων εκτός από την τωρινή πολιτική ηγεσία;

Εάν το ΝΑΤΟ βιάζεται να βάλει στους κόλπους της συμμαχίας το μικροσκοπικό κρατίδιο με πρωτεύουσα τα Σκόπια, εμείς δεν το δεχόμαστε. Θυμίζουμε οτι  εδώ και 70 χρόνια το εν λόγω κρατίδιο προσπαθεί  να πείσει τον εαυτό του για το δίκαιο δικαίωμα του να ονομάζονται οι κάτοικοι του όπως θέλουν. Επίσης θεωρούν οτι αυτό είναι το δικαιώματά για να οικειοποιηθούν την παγκόσμια πολιτισμική κληρονομιά, ποιός το έδωσε αυτό το δικαίωμα. Είναι σαν να είσαι η APPLE και να έρθει μια εταιρεία να σε πείσει ότι θα λέγεται νέα APPLE ή Ευρωπαϊκή ή South East Apple. Έλεος! Γιατί να δεχθούμε μια τέτοια κατάσταση; Ποιό το όφελος;

Σε αυτήν την φάση θα ήθελα να προσθέσω ότι δικαίωμα για Ελληνική ταυτότητα έχουν μόνο οι Καλλάς ή όποιος άλλος νιώθει Έλληνας. Στην περίπτωση των Καλλάς αυτοί κέρδισαν αυτό το δικαίωμα για τον λόγο και μόνο ότι έχουν εστερνιστεί τα έθιμα των Μακεδόνων και νιώθουν Έλληνες.  Ναι, ο Αντετοκούνμπο μας κάνει για Έλληνας γιατί το θέλει. Θέλεις λοιπόν να γίνεις Έλληνας Σκοπιανέ ή να κλέψεις την ιστορία των Ελλήνων; Στην πρώτη περίπτωση μπορούμε να το σκεφτούμε. Στην δεύτερη όχι. Αλλά το να αποκαλούμε Μακεδόνες τους Σλάβους είναι ντροπή για την ιστορία μας. Εάν θελήσεις να λέγεσαι Έλληνας έλα και γίνε σύμμαχος μας πρώτα.

Τώρα εσύ που λέγεσαι Σλάβος, τι σχέση έχεις με όλα αυτά, γιατί να σε μπλέξουν σε ιστορικό αχταρμά. Καλύτερα να το ξανασκεφτούν όλοι λοιπόν. Είμαστε σε κομβικό σημείο. Ένα λάθος ιστορικής σημασίας θα σημάνει και παγκόσμια διαστρέβλωση της ιστορίας.  Ο κόσμος θα μπερδευτεί. Ο Κινέζος η Αμερικανός τουρίστας δεν ξέρει Ελληνική ιστορία. Υπάρχει ο κίνδυνος της απώλειας πολιτιστικής κληρονομίας μας σε πολλά χρόνια μετά από αυτήν την συμφωνία και εν τέλη, σε απώλεια του brand name ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.

Tags

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Close